Ligging
Sint Eustatius is in grootte het tweede van de Bovenwindse eilanden
(21 km2). De hoofdstad is Oranjestad.
Kaart
van Sint Eustatius
Geschiedenis
De Cariben die op Sint Eustatius woonden, noemden het eiland Alo,
wat cashewboom betekent. In november 1493 voer Columbus langs het
eiland en claimde het eiland wel voor Spanje. Hij noemde het eiland
Sint Eustatius waarschijnlijk naar één van de gelijknamige
heiligen, al valt er geen daarmee verbonden heilige dag in november.
De Spanjaarden waren nogal selectief in hun belangstelling voor
de Bovenwindse eilanden, een vacuüm dat door Fransen, Engelsen
en Nederlanders met graagte werd opgevuld. In 1636 veroverden de
Zeeuwen onder leiding van de Vlissingse patroon Jan Snouck Sint
Eustatius op de Fransen. Dezen hadden op het eiland in 1629 een
fort gebouwd, dat door de veroveraars werd omgedoopt in fort Oranje.
In de loop van de geschiedenis wisselde het eiland ongeveer 22
keer van bezitter tussen Fransen, Engelsen en Nederlanders.
In 1679 verkochten de rechtsopvolgers van de oorspronkelijk patroon
de helft van hun rechten op Sint Eustatius en Saba aan de WIC.
In 1683 verkochten zij ook de andere helft aan de Compagnie.
Tijdens
de diverse oorlogen namen de bewoners herhaalde malen de wijk
naar andere eilanden als Nevis, Saba, de Deense Antillen en andere
naburige
eilanden.
De 18e eeuw was voor het eiland een periode van wisselende
welvaart. Het meeste geld werd verdiend met handel en smokkel.
Zo diende
Sint Eustatius in de Amerikaanse
vrijheidsoorlog als overslagplaats voor wapens voor de opstandige staten.
De commandeur van het eiland, de Graaff, ging er eind 1776
zelfs toe over Amerikaanse
schepen met een saluutschot te groeten, waardoor Nederland via Sint Eustatius
het eerste land was dat de Verenigde Staten als natie erkende.
In 1795 werd
het eiland door de Fransen bezet. Zes jaar later (1801) veroverden
de Engelsen de drie Bovenwindse eilanden om ze een jaar later, bij de
vrede van Amiens weer terug te geven aan Frankrijk. In 1810 werden
de eilanden
opnieuw door de Engelsen veroverd. Bij het verdrag van Londen werden
de eilanden aan
Willem I als soeverein vorst der Nederlanden terug gegeven. Begin 1816
vond de
overdracht plaats.
Bij Statuut van het Koninkrijk der Nederlanden van
15 december 1954 werd vastgelegd dat Nederland, de Nederlandse
Antillen en Suriname als gelijkwaardige
staatkundige
eenheden samen het Koninkrijk der Nederlanden vormen. Suriname werd
in 1975 onafhankelijk. Zie
voor andere ontwikkelingen onder Aruba.
Informatie over de andere eilanden:
|